Dag van de bloggers

“Weekend, uw naam is jeugd” Mochten deze woorden door een groot reder zijn uitgesproken , of door een groot schrijver zijn neergepend, ze zouden indruk maken en geschiedenis worden. Niet zo wanneer ze uit de mond komen van of van de hand zijn van een jan modaal, een jan met de pet, een staatsburger als u en ik , een nietszeggend schrijvertje van een blog zoals er 13 zijn in een dozijn.

Maar dat doet niets af van de boodschap van die gevleugelde woorden. Het komend weekend is inderdaad weer een weekend dat bolstaat van “jeugdigheid”. De reden , Rock Werchter !

Wie mijn blog reeds van in het begin leest herinnert zich ongetwijfeld mijn ongelooflijk intriest verhaal van precies een jaar geleden.

Terwijl zo ongeveer elke puber, jong-adolescent of jong-van-geest-zijnde adolescent reeds vanaf donderdag verlof had genomen en gepakt en gezakt en in volledige Rock Werchter-outfit de straten, bushaltes en treinstations innam, sjokte ik , zoals elke dag, naar mijn werk. Tranen in de ogen, pijn in het hart en met een gevoel van …”ik ben er nog maar 28 ( het was vorig jaar he ) en ik voel mij godverdomme nen ouwe zak”. De lokroep werd te groot dat ik uiteindelijk vorig jaar nog net de slotdag kon meepikken. Maar ik zwoer mijzelf die dag dat ik volgend jaar op de eerste rij zou staan en er een vierdaagse zou van maken.

Vandaag, een jaar later , kan ik met trots zeggen dat ik mijn dure eed heb kunnen verzilveren want straks vertrek ik , gepakt en gezakt en in volledige Rock Werchter-outfit, naar het 4-daags “festival van de scheve schaats” zoals ik het ook wel smalend noem. Alleen , die scheve schaats is definitief verleden tijd. Man en kind ( mijn spookhond die twee weken bij mij logeert) moet ik achterlaten, met pijn in het hart, maar dat overleven we wel ).

De lokroep van een zonovergoten weide, 72.000 uitgelaten bezoekers, bier, hamburgers, ... is ook voor velen van mijn vrienden te aanlokkelijk gebleken. Vooral dat Mie Jolleke er ook 4 dagen is vind ik super. Vanavond wordt het ook een blij weerzien met “ma petite salat” , met wie ik vorig jaar ook mijn mini-Werchtertje deed.

Het festival heeft niet alleen zware gevolgen voor mijn lijn, helaas ook voor mijn darmflora en ook ,last but not least , voor mijn blog…deze zal ik helaas 4 dagen niet kunnen voorzien van allerhande woordengespui. Maar wie weet welke verhalen ik vanaf maandag allemaal te vertellen heb .

Arrivederci Hans …euh bezoekers.

Zelden noem ik personages met hun volledige naam op mijn blog . Bewust , niet alles moet openbaar gemaakt worden en zo is het soms voor de betrokkene in kwestie ook nog af en toe is gissen of het nu wel daadwerkelijk over hem of haar gaat. Daarom dat je hier dus kennis maakte met mensen als T-man, Ma Salat, Fresco, Mie Jolleke, zusje, roommates 1,2 en 3 , en recent ook L.

Ik wil voor heel even mijn geprijsde traditie doorbreken want ik moet een oproep doen.

U weet dat ik de voorbije maanden nogal geregeld in Leuven verbleef en daar dan soms over berichtte met in de hoofdrol mensen als T, S, Y, J, A, E, Li en L . Aan die afkortingen , op L na, ga ik vandaag een identiteit geven .

T = Tim, wat hij studeert weet ik niet , wat ik wel weet is dat hij het lief is van Li = Lien en dat hij moeite heeft met televisie kijken op een labtop. Tim is ne zalige gast die graag pintjes drinkt en toch nog steeds rap loopt

Li = Lien, wat zij studeert weet ik al evenmin, maar ik weet wel dat zij het lief is van Tim en dat die twee supergoed bij elkaar passen. Lien is een zalige

Y = Yannick, student wiskunde en op de korte tijd dat ik hem ken is em ongelooflijk veel socialer geworden. In het begin dacht ik dat hij niet kon praten, maar dat is intussen achterhaald. Hij is ongelooflijk grappig en heeft een echte droge humor . Yannick is ne zalige gast., met af en toe wel wat rare kookgewoontes maar hij kan goe sjotten.

A= Annelies. Met haar had ik het, op L na  natuurlijk, het eerst contact in het kader van een verrassingsfeestje voor L. Annelies is een ongelooflijk opgewekt meiske, die u een goed gevoel kan geven . Ze mag ook graag champagne rosé Brut en Baileys. Ze luistert wel niet graag naar Paris Hilton. Annelies is een zalige

E = Ellen, die heb ik niet zo vaak gezien want ze was niet altijd aanwezig. Maar de keren dat ze er was was het wel leuk( BBQ, Feestje L ). Ik moet haar zeker te vriend houden want ze werkt in een van mijn lievelingswinkels en dat zal dus goed van pas komen, ooit . Ellen is een zalige

J = Jan . Eveneens student Wiskunde en dus een deeltje van de heilige drievuldigheid ( naast Yannick en L) , alleen zit hij al een jaartje hoger. Jan is goed in het berekenen in het omzetten van het aantal flesjes bier in liters of zelfs bakken. Vermits het hier gaat om zeer grote aantallen komt het enkel een tweedejaarsstudent Wiskunde te eer.  Jan is ne zalige gast

S = Siemen, aaaaah Siemen , dé Siemen. Siemen studeert iets met sport, sportkot denk ik, en weet ongeveer elke spier in uw lichaam zitten en kent er zelfs de latijnse naam voor . Hij kent ook ongeveer elk bier ter wereld dat er bestaat en kent er zelfs de latijnse naam voor ,  Siemen is zo ongeveer het prototype wat de student moet zijn (bier drinken, stomme spellekes uitvinden, andere studenten pesten, bissen, ’s nachts leven enz) . Siemen loopt hard, heel hard, zelfs achterwaarts. Siemen heeft wel een gouden hart ( denk maar aan de verjaardag van Lien ) . Siemen is ne zalige gast.

Heel de bende samen is uniek en toch dreigt er een einde aan te komen. September is weer een nieuwe start en Siemen en Tim gaan samenhokken. Ook Jan verdwijnt en dus lijkt de “kapoentjesclub” uit elkaar te vallen. En dat is ook onvermijdelijk. Dat heb ik in mijn studententijd ook meegemaakt.

Daarom dat ik een ultieme oproep doe om deze zomer toch één ding samen te doen met zen allen. Mijn voorstel is een dagje Gent, L en ik zullen dan wel van alles voorzien maar ik heb geen zin om geen afscheid te kunnen nemen.

Daarom beste Li, J(+vriendin) , Y, S ,T, E, en A…als jullie dit lezen, laat dan een bericht na met eventuele data dat jullie kunnen en dan zoeken we asap een datum. Ik verjaar 7 augustus (hint hint)

Tot heel gauw hoop ik !

Lange zwarte haren en een gouden baltoets

Toonden de rood-groenen gisteren hoe het moest

De groene grasmat in het verre Nürnberg

Was een slachtveld voor Oranje, jongens dit is erg

In de zwoele warme Duitse avondlucht

Bleek vooral de Russische sportieve leiding een draak van een klucht

16 gele kaarten en ook maar liefst vier keer rood

Het resultaat van hoe Ivanov de wedstrijd naar de kloten floot.

En toch, niet eens overdreven want het mag toch ook gezegd

Het voetbal daar beneden had heel vaak iets van een gevecht

Boulahrouz trapte Ronaldo’s dij naar de verdoemenis

Maar op zijn beurt ook rood, al had Ivanov het hier wel even mis

Sterke Hollanders , maar veel slimmere Portugezen

Een 1/8^ste finale is gewoon te weinig voor “ de Kezen”

Het ijskonijn weende bittere tranen met tuiten

Want naar een volgend WK kan de recordinternational wel fluiten

Het is een drama voor onze Noorderburen

En de mediastorm die de kop opsteekt zal nog wel weken duren

Cocu , Van Bommel, Van Der Sar, voor hen is het liedje definitief uit

Het is nu aan de jonkies , zoals Matthijsen , De Cler, Van Persie en zelfs Kuyt

Oranje moet de hand in eigen boezem steken en mea culpa slaan

Ze hadden maar harder hun best moeten doen om eerder Argentinië te verslaan

Dan zouden ze op papier het zwakkere Mexico loten

Maar Van Basten weigerde en dus gaat Scolari met de hoofdvogel lopen.

Maar de grootste schuldige in dit verhaal van immens verdriet

Is Albert Heyn en het bijhorende Wuppie-lied

Tijdens elke match van Oranje in het reclameblok alom tegenwoordig

Maar enkel gisteren blonk het uit in afwezigheid, en leek het even niet meer nodig

De gevolgen zijn gekend , en zijn voor Holland dus fataal

Maar wat is nu de moraal van dit verhaal ?

“Jaaaaa zonder wuppie wuppie wuppie

Wint Nederland alles behalve dat Wereldcuppie “

Prikballon. Nostalgische zielen en leeftijdsgenoten denken nu waarschijnlijk terug aan het gelijknamige tv-programma van jaaaaren geleden. Dat is het, helaas, niet.

De titel slaat op het doorprikken van een aantal waanbeelden gisterenavond.

Plaats van gebeuren, de balzaal van De Vooruit. Het kader , een messageparty van Think!.

Ik had afgesproken met T-man en enkele vrienden van hem om er gewoon een gezellige avond van te maken, zonder verwachtingen en zonder L ; examens remember ?

Het was er veel te warm maar ik moest en zou volhouden. Ik betaal geen 6 € om telkens buiten aan de deur te gaan staan op zoek naar wat afkoeling.

Ik besloot dan maar om een hele resem bonnetjes te kopen en die dan in een sneltreintempo om te wisselen voor heerlijke, koude , schuimende pintjes om zo niet alleen mijn innerlijke , maar ook mijn uiterlijke ik wat te verfrissen. En , dat is het nadeel van zo veel pintjes, ook mijn geest te benevelen, iets waar ik aardig in slaagde

“Hej , ben jij Pieter Jan ?”

“Ik ben Pieter Jan “

 “Hallo , ik ben Didier”.

 Ballon nummer 1 doorprikt. Didier was tot voor gisteren niet meer dan een naam in mijn guestbook en een zeldzame foto ergens in de inbox van mijn gmail-account. Maar daar stond die dan gisteren in levende lijve. Ik kon een spontane glimlach niet onderdrukken. Het is leuk je fans in het echte leven ook eens te ontmoeten.

“Ik zie je straks wel weer , en trouwens D. staat daar “

“ D ?”

“ Tot strakjes”.

D. blijkt de echte naam te zijn van mijn hoofddrug, Fresco. Ik tuurde wat in het rond maar kon geen Fresco zien. Ook hij ken ik dan ook maar enkel uit de wereld die “blog” heet en van een paar flickr-foto’s .

Ik besloot maar gewoon wat verder pintjes te drinken en ik zou hem wel tegenkomen, of hij mij ?

Het werd dat eerste, en niet toevallig aan de toog van de balzaal. Plots stond hij daar, op amper 10 cm van mij. Was hij het wel ? Een blik op zijn t-shirt bevestigde mijn vermoeden . Terwijl de meesten pronken met hun aussiebum-underwear , ik beken, tooide hij zijn borst in een wit t-shirt met oranje ( zit er dan toch een verdoken voetbalsupporter in hem ? ) opschrift “aussiebum”.

“Voor mij een G&T” riep ik van achter zijn rug . Hij draaide zich om en keek een beetje verbaasd .

“Wablieft ?”

“Voor mij een G&T” ,

“ Pardon ? “

“ Voor mij een G&T, je had mij dat beloofd, stond in je briefje”.

Lag het nu aan mij en mijn reeds half verlamde tong, of lag het aan de muziek of lag het gewoon aan hem dat ik alles drie keer moest herhalen. We lachten een beetje maar het belangrijkste was, het ijs was gebroken en …ballontje twee doorprikt. Fresco Live !.

Het werd geen G&T, maar wel opnieuw een lekker , fris , schuimend pintje.

“Kom ik toon je waar we staan “. Zoals een blindegeleide hond doet met zijn trouwe baasje, zo leidde hij mij naar “zijn” mensen. En daar stond hij dan , Bosje, de enige van het trio lezers waar ik tot nog toe geen gezicht had kunnen op plakken. Er zijn nu eenmaal van die mensen die in de schaduw der groten leven, maar daarom niet minder groots zijn. Bosje was een aangename ontdekking wiens huis bijna af is..nog even doorbijten , het is bijna juli.

In een vlucht werd ik ook voorgesteld aan “ Occie” (volgens Fresco spreek je het uit als okkie, maar ik hou het bij otsjie ) maar die was even snel weer op de dansvloer terug te vinden dan dat hij er afgekomen was.

We deden ons best , Fresco en ik dan, om tot zinnige conversaties te komen. Helaas, de combinatie van onduidelijk pintjesgebrabbel en luide , soms totaal foute, muziek , maakte dat niet altijd even gemakkelijk.

Voornaamste is dat de “personages” van dagvandebloggers vanaf nu vleesgeworden mensen zijn. En zo zijn we weer een stapje verder in die fantastische wereld die “blog” heet.

Fresco : nummer 259

Didier : en toen was je plots weg

Bosje : de laatste loodjes wegen het zwaarst but Aalst is calling you

Occie : is het nu otsjie of okkie , bevrijd ons van onze twijfels

Oranje is indrukwekkend, maar het geel-blauw deze avond in het Olimpia-stadion van Berlijn was dat nog net iets meer. Het entousiasme waarmee de Scandinaven hun ploeg naar de overwinning schreeuwden was aanstekelijk. Zo aanstekelijk zelfs dat sinds 21.10 uur deze avond een megagrote Zweedse vlag uit mijn slaapkamerraam hangt en welig wappert over het groene parkje achter Huisje Weltevree. Bijna was het anders gelopen. Tot één minuut voor het einde stond het nog steeds 0-0 in Zweden – Paraguay. En met Engeland – Zweden en Paraguay – Trinidad & Tobago op de volgende speeldag zag het er voor mij en mijn passie voor de Zweedse goden(lijven) bijzonder benard uit en de uitschakeling leek dichterbij dan ooit. Maar met een ultieme sublieme kopbal scoorde Fredje Ljungberg , ja die van de Calvin Klein reclame, alsnog het verlossende doelpunt. Zweden dus met 1 en driekwart been in de 1/8^ste finales en ik bijna in de zevende hemel. Bijna, nog niet helemaal , want je mag het vel van de beer niet verkopen voor hij geschoten is . Het lijkt er trouwens sterk op dat mijn leven de voorbije dagen beheerst wordt door Oranje en Zweden. Ze stalken mij, ze achtervolgen mij , ze zoeken mij op. Zelfs gisteren , tussen 60.000 uitgelaten fans in een doorregend Koning Boudewijnstadion stond links van mij een duo luid meezingende Hollanders en rechts van mij een trio Zweedse schonen.

Ach de wereldbeker voetbal…het verenigt de mensen en daar mogen we blij om zijn.

Ik ben in de ban van het WK-voetbal , Holland ook en bovendien is Holland ook nog eens in de ban van de Wuppie , op en top Oranje.!!

Mijn goede vriend Mr Albert Heyn heeft met zijn hele crew een Wuppie lied gemaakt om Oranje aan te moedigen op het het WK.

Het is een échte hit, een klassieker, een so feel good song. En waar anders dan op een feel good blog hoort een feel good lied thuis ?? Natuurlijk op dagvandebloggers. !

En zit je met examenstress, of zit het je even niet mee...luister dan even hier naar het Wuppie lied en het leven lacht je toe. En voor wie nu al wil meezingen..de tekst kan je gewoon nu aflezen.

Wuppie in concert , waar voetbal niet allemaal toe kan leiden.

Dag 5 . Pffff snikheet, 35 graden, warm, geen zin en fut om te typen.

Zuid-Korea – Togo ( 2-1) gemist. Frankrijk-Zwitserland ( 0-0) gemist wegens 50 lengtes zwemmen in Jan Van Eyck zwembad.

Thuis een ongelooflijk deugdoende brief gevonden met een speciaal kattebelletje eraan. Wordt zeker beantwoord.

Met roommate L nog snel een Mojito gaan drinken in De Sphinx.

Brazilië zien winnen van Kroatië met 1-0.

Aardbeien binnengespeeld, helaas geen champagne.

Jeeeej morgen naar concert Robbie Williams.

Morgen eerste volledig WK-voetballoze dag …

Het WK-voetbal kan ook afzien zijn .

Dag 4. Voor het eerst bloede mijn WK-hart.

Terwijl ik zat te bakken in mijn kantoor speelden Australië en Japan om 15.00 uur hun eerste WK-wedstrijd. “The Socceroes” is , naast Oranje en Zweden,  een van mijn favoriete teams.

Niet alleen moest ik de wedstrijd dus missen, Australië won ook nog eens met 3-1 na een onwaarschijnlijk slotoffensie in de laatste 6 minuten. Ach; ik krijg nog wel een kans om ze aan het werk te zien.

Intussen blijft de hitte mijn leven domineren. Zo erg zelfs dat ik besloot om de partij van 18.00 uur tussen de Verenigde Staten en Tjechië te laten voor wat het is en mij te begeven naar het Jan Van Eyck zwembad. Terwijl de Tjechen de Stars and Stripes oppeuzelden (0-3) zwom ik mijn 40 lengtes. Op die manier zou ik mijzelf afpeigeren en dan zou ik zonder mij schuldig te voelen ’s avonds voor tv kunnen zitten.

Italië-Ghana (2-0) was mijn gezelschap, en vooral die 11 Italianen kon ik wel smaken.

Terwijl bij voetbal bier en chips en nootjes horen hield ik het bij mijn nieuwe verslaving…aardbeien. Uiteraard vergezeld van een fles Chevalier Brut Rosé..

2 Italiaanse doelpunten, 1 fles champagne en 45 aardbeien…mijn eigen WK-cijfers lijken niet zo indrukwekkend.

Dag 3 van het voetbalwalahalla. Ik heb Leuven weer eventjes geruild voor Gent.

Dag 3 is een hoogdag want vandaag speelt Oranje.

Terwijl ik mijn zwarte “Adecco”-Clio de ondergrondse parkeergarage aan de Vrijdagsmarkt binnenrij wordt mijn hart met vreugde gevul. Eén op de drie auto’s heeft een gele nummerplaat met zwarte cijfers en letters en een grote NL sticker op de achterkant van de wagen. Yep ik was van plan mij tussen het Oranje-legioen te nestelen, uiteraard in mijn Argentina-shirt maar wel tierend en gillend “ Hup Oranje Hup”.

Helaas , er waren twee spelbrekers. Ten eerste het totale gebrek aan grote schermen in de Gentse binnenstad, laat staan de gezelligheid van de gewone kleine tv-schermen op de terrasjes die Leuven de voorbije dagen danig in mijn achting hadden toen stijgen. En twee, het warme weer. In de vlakke zon was het gewoon té warm en veel mensen besloten dan ook blijkbaar om de wedstrijd in de koelte van de eigen woonkamer te volgen.

Vaarwel droom om mijn innerlijke Oranje-mens te laten feesten “en grande masse”.

Ik deed dus wat de een hele natie deed. Ik nestelde me in mijn eigen koele woonkamer van Huisje Weltevree en volgde de wedstrijd dan maar ….op Nederland 2 , op en top Hollands.

Arjen Robben schoot een hele natie naar de zevende hemel en Servië-Montenegro ( voor het laatst als één land aanwezig op een groot tornooi, de dieperik in.

En het leukste van de hele wedstrijd kwam zelfs nog na het laatste fluitsignaal. De reclame op Holland , volledig gek van de wereldbeker met als hoogtepunt het “woppy-lied” van de mensen van Albert Heyn.

De avondwedstrijden zou ik missen , maar daar zat ik niet zo erg mee in. Met Mexico- Iran (3-1) en Angola- Portugal (0-1) miste ik niet veel, of het moet het godenijf geweest zijn van Christiano Ronaldo. Het avondbeest in mij had andere plannen. Een van de roommates vierde zijn verjaardag. En dat moet gevierd worden natuurlijk . Na een uurtje rondzwerven in de stad , dat komt ervan als je het waagt om op een zondag uit eten te gaan en niet vooraf reserveert; nestelden we ons op het gezellige terras van restaurant Örnek in Oudburg op nog geen 20 meter van ons deur.

Helemaal afsluiten deden we met de lekkerste Mojito van Gent , op het terras van de Mosquito Coast in de Hoogpoort ( Eigenlijk de op één na beste want de beste vind je in café De Sphinx op de Sint Michielshelling.

Hollands Oranje, Mojito groen en in slaap vallen onder een helblauwe nachtelijke hemel… Ja het WK-voetbal brengt voldoende kleur in mijn leven.