Dag van de bloggers

Zij die mij kennen , en dat zijn er steeds meer en meer , hebben al wel gemerkt dat ik een cinefieltje ben. Gisteren was "Hooligans" aan de beurt ( of Yanks zoals de werktitel heet in de USA of Green street Hooligans zoals ze hem in de UK noemen enz...). Mijn rating ...9.9/10 ( ik geef nooit een 10 omdat ik al zo vaak heb opgemerkt dat perfectie niet bestaat )

Maar deze film heeft alles . In de eerste plaats is er de ongelooflijke cast . Elijah Wood ( Lord of the rings )hoef ik niet meer voor te stellen Deze jongeman van intussen toch ook al 25 ( als ik mij niet vergis ), is gewoon zaaalig om naar te kijken. Hij speelt supergoed , en ook al speelt hij een volwassen rol, hij geraakt maar niet af van dat onschuldige jongens-imago. Misschien net daarom dat hij ons zo aanspreekt. Hij is ook zo geen afgeborstelde kant-en-klaar Hollywood product, maar eigenlijk zo een beetje " the boy next door " . Ook in Hooligans zet hij weer een ijzersterke prestatie neer, al komt hij net weer iets te gemaakt over. Maar hij is zeker een aanwinst voor zij die eigenlijk genoeg hebben van de Brad Pitt's , Tom Cruises of andere Hunkywoods ( dit woord bestond nog niet en ik hoop bij deze dat ik het vanaf heden bestaansrecht heb gegeven.

Maar dan is die andere protagonist ( hoofdrolspeler voor de mensen die het woord niet kennen ) Charlie Hunnam. Heel de tijd zat ik mij af te vragen, "waar ken ik diene gast toch van , dat gezicht komt mij zo bekend voor." Wel beste mensen , Charlie Hunnam is niemand minder dan de 15-jarige verlegen knaap uit de Britse versie van Queer as Folk dat vroeger nog op Canvas werd uitgezonden. Hij speelt in Hooligans de rol van zijn leven en wat mij betreft...een kandidaat om heel wat prijzen te winnen waaronder een Oscar als ik zou mogen kiezen. Waarom is hij zo goed. Omdat hij op geen enkel moment doet denken aan dat gay-personage dat hij neerzette in Queer as Folk, en om die te doen vergeten moet je heeeel sterk in je schoenen staan.

Neen , ook Charlie is intussen een midden twintiger en gelukkig getrouwd met zijn vriendin. Maar ook de "volwassen" Charlie kan mij dus enorm boeien en zelfs nu ziet hij er ongeloolijk uit. Ja ik geef toe, ook al is Charlie meer dan waarschijnlijk niet dat enorme positieve ding dat mij dit jaar staat te wachten, ik weet nog altijd niet wat het is , toch heeft hij mij sinds gisteren een beetje in zijn greep. Zo erg dat sinds gisterenavond zijn foto de background van mijn pc siert.

Tweede punt waarom deze film gewoon een must is , is de soundtrack. En dan dacht ik ..effe googlen (heeft het niet gehaald als woord van het jaar ) en je hebt meteen wat je nodig hebt...Niets is minder waar...je moet maar is proberen om de volledige soundtrack te vinden van deze film...Op twee liedjes na is dat dus niet gelukt . Zij die meer geluk hebben laat het mij dan zeker weten.

Over die soundtrack ga ik in een apart blog-item straks nog even verder want ik wil een Wim Oosterlinckiaanse stunt uithalen . Maar daarover dus later meer. Voor zij die aan het blokken zijn en zich deze avond toch nog heel even willen ontspannen...de cinema is nooit ver weg en anders moet je hier al maar is gaan piepen.

this is it folks..I'll stand my ground