Dag van de bloggers Misschien was u al een fan van mijn werken op gay2day.be of mijn beperkte bijdragen aan de blog gent.blogt.be. Maar indien u dat gemist heeft dan krijgt u via deze weblog een nieuwe unieke kans. Welkom in de wereld van allerhande woordengespui
Mijn liefde voor Gent is bijna zo oneindig als het aantal cijfers na de komma van het getal pi dat een Japanner overlaatst nog berekende. En dat moet gedeeld worden en u bent daar de geschikte doelgroep voor. Ik hoop dat ik u op regelmatige manier kan verrassen met "uit het leven gegrepen verhalen
Hondepoep met Duvel 11 juli, voor een Vlaanderen-fan als ik viel het mij des te zwaarder om mij zoals zo vaak, naar mijn werk te begeven. Enig voordeel. Toen ik om 07.00 uur mijn deur uitwandelde om mijn mini-jack russel haar behoeften te laten doen was de stad zo goed als verlaten en ik moet toegeven. Het was zalig Helaas , eens "Mich" want zo heet mijn kortbenige viervoeter, de planten had besproeid en een verse grondlaag humus rond de bomen had gelegd, tussendoor had ze ook nog snel de overblijfselen van een achtergelaten pitta naar binnen gespeeld, moest ik onverricht ter zake terugkeren naar huis. Normaal gezien moet ik mij dan eerst een weg zien te banen door een leger van Portugese dakwerkers maar , al dan niet helaas, op 11 juli werken die vaklui ook niet. Nog snel even een half bakje Cesar, op deze feestdag was het zelfs een Cesar Culiniaire met pasta en verse groenten, deponeren in de voederbak zodat dat beestje de dag niet met honger moet doorkomen en dan hups de deur uit. Maar niet voor lang. Amper acht uur later liet ik mij weer gewillig bespringen, alhoewel haar persoonlijk springrecord zich net iets onder mijn kruis situeert, en wat mij betreft moet ze dat record niet meteen verbeteren. Tia Hellebaut mag het anders wel is komen proberen.Normaal gezien zou ik , na de obligate wandeling met de hond, een middelgrote meeneem witloofsoep halen in de souplounge net achter de hoek. En ondanks het feit dat het dit keer weer die ongelooflijk knappe soepman was die mij zou bedienen, zorgde de eerste dag van de aangekondigde hittegolf , dat ik daar moest van afzien. In elk geval, en ik spreek nu ook voor mijn roommate, kon ik zeggen " Lang leve de maaltijden van Delhaize ! " Intussen is de Gentse binnenstad eventjes een kleine bouwwerf. Op de vrijdagsmarkt had je nog de resten van de podia die er gisteren werden neergeplant naar aanleiding van Vlaanderen Feest , aan de andere kant worden op de gras-en korenlei de laatste hand gelegd aan de podia van het pole pole festival dat daar zaterdag opent. Reden genoeg om mijn frisse living te ruilen voor een terrasje. Ik beloofde ons Mich dat ze meemocht , iets wat tegen mijn principes is want er is niets zo "de-onthaastend" als met een energieke mini-jack-russel te gaan terrassen. Maar toen we nog maar de helft van het Patershol hadden doorwandeld zag het beest al af van de warmte. Bovendien wees alles erop dat de Cesar Culinaire met pasta en verse groenten , bijna aan het einde was van het darmtraject. Helaas voor mij kreeg ik nog voor ik weer goed en wel thuis was gelijk. Als er iets is waar ik een hekel aan heb dan is het wel aan honden die op straat kakken. Ik kon mijn beest dus wel verwensen, maar ach, ze kan er ook niets aan doen. Maar de hondenpoepzakjes bewezen maar weer eens hun nut.Ik ruilde het gezelschap van mijn hond voor "Het Juvenalis Dilemma" van Dan Brown en nestelde mij op de Graslei. Mocht een walm van "weed" zich niet in zowel mijn linker- als mijn rechterneusgat nestelde, ik had het er nog een pak langer volgehouden. Dan maar verder op zoek naar een rustig plekje. Toen ik door de Hoogpoort wandelde, doe ik doelbewust omdat ik dan steeds zeker ben dat ik in het naar huis gaan voorbij de Casa Rosa kom, stootte ik op het nieuwe reiscafe dat daar zonet zijn deuren had geopend. De warme Gentse avondlucht, een frisse Duvel en een aangenaam boek dat niet op straat poept....een zalige afsluiter van een feestdag.
Reacties (1)
Vorige pagina 
